Enkoprezisi atlattık, umudu kaybetmeyin lütfen
Merhaba herkese. Uzun zamandır bu topluluğu takip ediyordum, çok zor günlerde buradan güç aldım. Şimdi sıra bende, umarım bu yazı birine iyi gelir. Oğlum 5 yaşında enkoprez tanısı aldığında yerle bir oldum. Ne yaptım yanlış diye kendimi yiyip bitirdim. Kaza olan her iç çamaşırını yıkarken ağladım. Okul servisiyle gönderirken içim titrerdi, fark eder mi diye. O kadar mahcup, o kadar yorgundu ki küçük adam. Bana da artık söylemez olmuştu. Doktorumuzla birlikte uzun bir yol yürüdük. Sabır isteyen, birkaç kez 'neden işe yaramıyor' diye düşündüğüm ama vazgeçmediğimiz bir yol. Rutine yaslandık, stresi azaltmaya çalıştık, tuvaleti korkulacak bir yer olmaktan çıkardık. Bol su, her öğünde meyve, özellikle kahvaltıda armut ya da kivi. Ve çok çok çok sabır. Bu hafta oğlum 7 yaşına girdi. Bana 'anne artık korkum yok' dedi. Gözlerim doldu. Gerçekten doldu. Hâlâ bu süreçte olan aileler, biliyorum ne kadar yorucu. Biliyorum çamaşırları saklarken nasıl hissediyorsunuz. Ama geçiyor. Çocuğunuz sizin desteğinizle bu işin üstesinden geliyor. Umudu bırakmayın.
Yanıtlar · 9
Bu yazıyı okuyunca nefesim kesildi. Gözyaşlarımı tutamadım. Biz henüz o 'artık korkum yok' cümlesini duymadık ama umutla bekliyoruz. Kızım 4 buçuk yaşında ve süreç devam ediyor. Rutine tutunmaya çalışıyoruz, bazen çok iyi gidiyor, bazen bir hafta geri gidiyoruz gibi hissediyorum. Yazınız bana bugün çok iyi geldi. Gerçekten teşekkür ederim, buraya yazdığınız için.
O 'geri gidiyoruz' hissi çok bilindik, inan bana. Biz de yaşadık. Bazen iki adım ileri bir adım geri gibi hissettiren haftalar oluyordu. Ama sonra duraksayıp geriye bakınca aslında yavaş yavaş ilerlediğimizi görüyorduk. Kızın şanslı, yanında sen varsın. Devam et, lütfen.
Merhaba, sormak için biraz utandım ama bu grupta herkes çok anlayışlı görünüyor. Oğlumun 5 yaşında benzer şeyler yaşadığını fark ettim, doktora gittik ve o da enkoprez dedi. Ben daha bu kelimenin ne anlama geldiğini tam anlayamadan çıktım muayeneden. Sizin sürecinizde ilk başta en çok ne zorladı? Nasıl başladınız rutine? Çok soru soruyorum özür dilerim, gerçekten çok kafam karışık.
Soru sormak için özür dilemene hiç gerek yok, bu grup tam da bunun için var. Benim üç çocuğum var, biri bu süreci yaşadı. Başlangıçta en zor şey bence korku ve utanç döngüsünü kırmaktı. Çocuklar tuvaleti korkutucu bir yer olarak görmeye başlıyor, bu döngü kırılmadan adım atmak çok güç oluyor. Doktorunuzla düzenli görüşmeye devam edin, her çocuk farklı ilerliyor ama bu süreç yönetilebilir bir şey. Yalnız değilsiniz.
Hiç özür dileme, tam tersi bu soruları sormak çok cesaret istiyor. Bizim için ilk başta en zor şey baskı yapmamayı öğrenmekti. Ben farkında olmadan 'gidin tuvalete' diye hatırlatıyordum sürekli, bu aslında çocuğun gerilimini artırıyormuş. Doktorumuz söyleyince çok şaşırdım. Rutini baskısız hale getirmek bize çok yardımcı oldu.
Yukarıda yazılanlar çok değerli. Bir de şunu ekleyeyim, biz kızıma tuvalet zamanını 'görev' gibi sunmamaya çalıştık. Yemekten sonra otururuz, kitap okuruz, baskı yok. İlk haftalarda sadece oturmayı başarmak bile büyük bir adımdı bizim için. Küçük şeyleri kutlamak da çok işe yaradı. Doktorunuzla birlikte ilerleyin, size özel bir yol çizecekler.
Hepinize çok teşekkür ediyorum, gerçekten. Kitap okuma fikri çok güzel, hiç aklıma gelmemişti. Ve baskı yapmama konusu beni düşündürdü, ben de çok hatırlatıyorum sanırım. Haftaya doktorla takip randevumuz var, not alacağım bunları. Bu grup olmasaydı çok daha kaybolmuş hissederdim.
Ben burada daha çok reflü tarafında destek almıştım ama enkoprez yaşayan aileleri de uzaktan takip ediyorum. Bu yazıyı okuyunca dayanamadım. Sizin anlattığınız o yavaş ilerleme, iki adım ileri bir geri, döngüyü kırma çabası, hepsi bana tanıdık geldi, farklı bir şey ama aynı yorgunluk. Paylaştığınız için teşekkür ederim. Böyle yazılar grubu canlı tutuyor ve yeni başlayanlar için çok büyük bir ışık oluyor.
Çok teşekkür ederim. Yorgunluğun ortasında 'geçecek mi bu' diye soruyorsunuz ve cevabı bilmiyorsunuz. Ama gerçekten geçiyor. Farklı yollarla, farklı hızlarda, ama geçiyor. Bu grupta herkese sevgiler.