GERD ile geçen 8 ay, sonunda bir dönüm noktasına geldi gibi hissediyorum
Merhaba. Kızım şu an 14 aylık ve GERD tanısını 3 aylıkken aldık. O günden bu yana neredeyse her hafta bir şeyi not alıyor, denemelere bakıyor, doktorla konuşuyordum. Uzun süre her öğün bir savaş gibiydi. Yatıştırmak, pozisyon, ne kadar süre dik tutacağız, ne zaman yatacak, tüm bunlar ciddi bir hesap kitap işine dönmüştü. Son 6 haftadır ise gerçekten belirgin bir fark var. Şikayetler azaldı, geceleri çok daha rahat uyuyor, öğünlerde o eski huzursuzluk neredeyse yok. Bu iyileşmenin tam olarak neye bağlı olduğunu söylemek çok zor, zira aynı dönemde birkaç şey bir arada değişti. Katı gıdalara geçiş olgunlaştı, porsiyonlar küçük ve sık tutulmaya devam etti, öğünden sonra dik tutma süresini biraz artırdık. Doktorumuzun yönlendirmesiyle bazı şeyler zaten oturmuştu ama bunların yanında bebeğin sindirim sisteminin olgunlaşmasının da büyük payı olduğunu düşünüyorum. Burada GERD geçirmiş, ya da hala devam eden çocukları olan varsa, kendi deneyimlerini merak ediyorum. Özellikle şunu anlamak istiyorum: sizin için "bir şeyler oturdu" dediğiniz dönem kaç aylıktı? Ve sizi en çok zorlayan şey ne oldu?
Yanıtlar · 9
Ne güzel bir haber, gerçekten iyi oldu okumak. Üç çocuğumdan ikisinde GERD vardı, ikisi de farklı seyretti tabii. Büyükte semptomlar yaklaşık 12. ayda belirgin şekilde azaldı, ortancada ise 15 ay civarına kadar uzadı. Sindirim sisteminin olgunlaşması dediğin şey bence çok gerçek bir faktör. Doktorlar da zaten bunu söylüyor ama beklerken bunu bilmek pek teselli etmiyor, haklısın. En çok zorlayan şey benim için geceleri fark etmek zorunda kalmaktı. Bebek ağlıyor ama anlamıyorsun neden, sonra zamanla o özel ağlama sesini tanımaya başlıyorsun. Artık gecelerin daha rahat geçmesi gerçekten büyük bir kazanım. Umarım bu iyi seyir devam eder.
Teşekkür ederim, iki farklı çocukta farklı seyretmiş olması önemli bir bilgi. O "özel ağlama sesini tanımak" dediğin şeyi çok iyi anlıyorum. Biz de ilk aylarda her ağlamayı GERD'e bağladık, sonra aslında sadece yorgun olduğunun sesini ayırt etmeye başladık. Çocuk okuma gibi neredeyse.
Bizde de benzer şeyler yaşandı. Oğlum 10 aylıkken katı gıdalara geçince reflü şikayetleri azalmaya başladı. Benim en büyük katkım sanırım porsiyonları küçük tutmak oldu. Lokantacı gibi süslü şeyler denemek yerine az az, sık sık verdim. Pahalı bir şey de almadım bunun için, sadece tabağı küçülttüm. Bir de şunu fark ettim: stres geçirdiğimde ya da yorulduğumda aceleci besleyince şikayetler geri geliyordu. Yani bebeğin değil, benim ritmim bozunca sorun çıkıyordu. Biraz gülünç ama öyle.
"Bebeğin değil benim ritmim bozunca" cümlesi beni yıktı çünkü çok tanıdık. Ben de ikinci bebeğimle aynı şeyi yaşadım. Birincide GERD yoktu, her şey kolaydı sanki. İkinci geldi, her şey altüst oldu. Kendim panikleyince o da bir şekilde hissedip daha çok ağlıyordu galiba. Bilimsel bir şey mi bu bilmiyorum ama öyle geldi.
Sana tebrikler aslında. 8 ay boyunca bu kadar dikkatli ve sabırlı olmak kolay değil. Birinci bebeğimde sıfır sorun yaşadım, "anne olmak bu kadar kolaymış" diye düşündüm. İkinci geldi, GERD, uyku sorunu, derken o özgüvenimi yavaş yavaş yedi bitirdi. Şu an 11 aylık ve biz de sanırım bir düzelme sürecindeyiz ama hala şüpheyle bakıyorum her iyi güne. Yani senin hissettiğin o "bir şeyler oturdu" anını çok istiyorum, umarım yakında biz de yaşarız.
Seni çok anlıyorum. Ben de her iyi güne temkinli baktım uzun süre. Hatta bir hafta iyiyken "acaba geri gelir mi" diye endişelendim, neredeyse iyiliği kabul etmekten korktum. Çok saçma geliyor ama öyle. Umarım siz de yakında o noktaya gelirsiniz. Ve eğer bir duraksamanız olursa doktorunuza atlamaktan çekinmeyin, biz birkaç kez geri döndük sorularla, hep faydalı oldu.
Bir şey daha ekleyeyim, biraz daha uzun dönem için söylüyorum. GERD geçiren çocuklarda katı gıda döneminde hangi gıdaların şikayeti artırdığını fark etmek çok önemli oldu bende. Domates, narenciye, çok asidik şeyler, bende belirgin farklılık yarattı. Tabii her çocuk farklı ve bunu mutlaka takip eden doktor eşliğinde değerlendirmek lazım. Ama günlük basit bir not tutmak, "bugün ne yedi, nasıldı" gibi, gerçekten ileride çok işe yarıyor. Siz de böyle bir şey yaptınız mı?
Evet, tam olarak bunu yaptım! Telefonuma basit bir not defteri uygulaması açtım ve üç ay boyunca her öğünü ve sonrasındaki durumu yazdım. Doktorumuz da bunu çok beğendi, "az bunu yapan var" dedi. Asidik şeyler bizde de fark yarattı. Domates püresi ilk denediğimizde belirgin bir rahatsızlık geldi, çok küçük miktarda bile. Şimdi daha tolere edebiliyor ama hala dikkatli giriyorum. Bu not tutma alışkanlığını gerçekten herkese öneririm, hiçbir maliyeti yok ve doktorunuzla konuşurken elinizde somut bir şey oluyor.
Not tutmak iyi fikir ama ben iki haftadan fazla tutamadım itiraf etmeliyim. Yorgunluktan yazmayı unuttum. Onun yerine şöyle yaptım: sadece kötü günleri not aldım. "Bugün berbat geçti, öğle yemekten sonra çok ağladı" gibi. Geriye dönük bakınca zaten o kötü günlerin ortak noktaları çıkmaya başladı. Tam not tutamayanlar için belki daha sürdürülebilir bir yol.